شعرشمار

اشعار آرمان پرناک  

آغوش

میخام از آغازِ ترانه

دنیامو با تو پس بگیرم

آغوشتو وا کن خدا جون

میخام از آغازش بمیرم

.

آغوشتو وا کن خدا جون

من جز تو آخه کی رو دارم؟

توو گوشِ من چیزی بگو که

پروازمو یادم بیارم

.

آغوشتو وا کن خدا جون

این آسمونت را نمیده!

اَبرا قُرُق کردن چشاشو

خورشیدو دیگه جا نمیده

..

آغوشتو وا کن خدا جون

از بس قفس دیدم، بُریدم...

قلبا" قسم خوردم، نبودم!

من سیبِ ممنوعو نچیدم!

.

آغوشتو وا کن خدا جون

دلتنگِ اون حسِ نجیبم

تنها وِلَم کردی که چی شه؟

با آدما خیلی غریبم

.

آغوشتو وا کن خدا جون

یادم بده محکم بسوزم

این واژه‌ها هیزم نمیشن

یادم بده در دَم بسوزم...

."آرمان پرناک"

برچسب‌ها: آغوش، ترانه
آرمان پرناک | Arman Parnak دوشنبه سیزدهم بهمن ۱۴۰۴ 1:49
درباره من
شعرشمار ☀﷽☀  
«منّت خدای را عزّ و جل که طاعتش موجب قربت است و به شکر اندرش مزید نعمت. هر نفسی که فرو می‌رود ممدّ حیات است و چون بر می‌آید مفرّح ذات. پس در هر نفسی دو نعمت موجود است و بر هر نعمتی شکری واجب».

_________________________
شاعر به لطفِ تیر و تبر سَر دوخت
_________________________

وبلاگ شعرشمار | آرمان پرناک
_________________________
پل ارتباطی:
arman.parnak@outlook.com
امکانات وبلاگ
© شعرشمار