شعرشمار

اشعار آرمان پرناک  

یه چترِ باز

{توو کوچه ها، خیابونا

بارون گرفته نم نمک

دو نیمه جون کنار هم

یه چترِ بازِ مشترک}

.

دارم دیوونه میشم از

حسّی که پنهون میکنی

نگاتو میدزدی همش

بغضتو کِتمون میکنی

.

میگی که حالِت عالیه

دو چشمِ گریون چی میگه؟!

میگی که کارِ بارونه

چترِ دوتامون چی میگه؟!

.

دارم دیوونه میشم از

حسّی که پنهون میکنی

نگاتو میدزدی همش

بغضتو کِتمون میکنی

.

میگی که حالِت عالیه

دو چشمِ گریون چی میگه؟!

میگی که کارِ بارونه

چترِ دوتامون چی میگه؟!

.

من از تهِ دریا میگم

تو حرفِ بُن بس میزنی

تا دستامو وا میکنم

آغوشمو پَس میزنی

.

من از تهِ دریا میگم

تو حرفِ بُن بس میزنی

تا دستامو وا میکنم

آغوشمو پَس میزنی

.

{یه چترِ افتاده زمین

دو نیمه جون کنار هم

یه راهِ تازه توو غروب

دو سایه با، شونه‌ی خم}

.

آرمان پرناک

برچسب‌ها: یه چترِ باز، ترانه
آرمان پرناک | Arman Parnak چهارشنبه بیست و نهم بهمن ۱۴۰۴ 21:5
درباره من
شعرشمار ☀﷽☀  
«منّت خدای را عزّ و جل که طاعتش موجب قربت است و به شکر اندرش مزید نعمت. هر نفسی که فرو می‌رود ممدّ حیات است و چون بر می‌آید مفرّح ذات. پس در هر نفسی دو نعمت موجود است و بر هر نعمتی شکری واجب».

_________________________
شاعر به لطفِ تیر و تبر سَر دوخت
_________________________

وبلاگ شعرشمار | آرمان پرناک
_________________________
پل ارتباطی:
arman.parnak@outlook.com
امکانات وبلاگ
© شعرشمار